شاكونتالا
قسمت هفتم
شاكونتالا :مرا رها نميكند!...مي خواهم فرار كنم.(قدمي بر ميدارد و دور و اطرافش را نگاه مي كند)
اي واي ،اي واي!هنوز به دنبالم مي آيد!لطفا من را نجات دهيد!
شاه:(با شتاب وارد مي شود)آه!
پادشاهي از نسلِ پورا
قدرتمند و با اقتدار
همه ي ادم هاي بي ادب و بي حيا را
به خط مي كند!
ان كدام گستاخي است كه مايه آزار
چنين دختران ساده و بي آلايشي شده؟
(دختران با ديدن پادشاه سراسيمه شده اند.)
آنوسويا:اتفاق خيلي وحشتناكي نيافتاده،آقا.
زنبوري دوست ما را(به شاكونتالا اشاره مي كند)
ناراحت كرده و ترسانده بود.
شاه:(به شاكونتالا)اميدوارم اين ايام پرهيزگاري
روزهاي خوبي برايتان باشند.
(نگاه شاكونتالا با خجالت به پايين مي افتد.)
آنوسويا:بله،البته با رسيدن مهماني برجسته مثل شما.
پريموادا:خوش امديد اقا!
شاكونتالا،به كلبه برو و ميوه بياور.اين آب خستگي پاهايتان را مي برد.
شاه:سخنان فروتنانه شما كافي است تا احساس راحتي كنم.
آنوسويا:پس آقا،استدعا مي كنم بر روي اين نيمكت، در سايه بنشينيد و استراحت كنيد.
شاه:شما هم حتما از كار خسته شده ايد،لطفا شما هم لحظه اي بنشينيد.پريموادا:(آهسته و در خلوت به شاكونتالا مي گويد)
عزيزم،در برابر مهمانِمان بايد مودب باشيم؛آيا بايد بنشينيم؟
...
(سه دختر مي نشينند)
شاكونتالا (با خود مي گويد):چرا با ديدن اين مرد چنين احساسي دارم؟فكر ميكنم كه اين احساس ها در يك گوشه ي عزلت نشيني خطاست!
شاه(به دختران نگاه مي كند):ديدن رفاقت شما باعث خشنودي من است.
چون شما همه زيبا و جوانيد.
پريموادا(آهسته به آنوسويا مي گويد) عزيزم اين مرد با
چنين رمز و راز و وقار و تواضعي كه دارد، كيست؟ رفتارش مثل پادشاهان و نجيب زادگان است.
آنوسويا:من هم مشتاقم كه بدانم.از خودش ميپرسم.
(بلند مي گويد)
آقا،شما آنقدر مهربان هستيد كه من به خودم جسارت ميدهم كه از شما سوالي بپرسم...
شما چه خانواده ي سلطنتي ايي را به وجود مبارك خود مزين كرده ايد؟چه كشوري در غياب شما اندوهگين شده؟
چرا يك نجيب زاده ي حساس،تن به سفري سخت در بيشه زاهدان داده است؟
شاكونتالا (در خلوت)شجاع باش اي قلب من!
آنوسويا همان افكار تو را بيان ميكند.
شاه:(با خود ميگويد)ايا بايد بگويم چه كسي هستم؟
يا بايد پنهان كنم؟
(فكر مي كند)...چنين ميكنم.
.....
